Praktyczne wskazania:

- Pielęgnuj mocną wiarę, że Pan cię prowadzi...

- Oddawaj swoje życie Bogu – Miej ufność w Panu i postępuj dobrze, mieszkaj na ziemi i zachowaj wierność. Raduj się w Panu, a On spełni pragnienia twego serca. Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał (PS 37, 3-5).

- Módl się o Boże prowadzenie – Jeśli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga, który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając; a na pewno ją otrzyma. Niech zaś prosi z wiarą, a nie wątpi o niczym. Kto bowiem żywi wątpliwości, podobny jest do fali morskiej wzbudzonej wiatrem i miotanej to tu, to tam (Jk 1, 5-6).

- Zachowuj przykazania jak najwierniej – Rozmyślaj nad zarządzeniami Pana, a przykazaniami Jego zawsze pilnie się zajmuj. On sam umocni twe serce, a pożądana mądrość będzie ci dana (Syr 6,37).

- Rozważaj Bożą miłość, poznawaj własną godność, medytuj nad Bożą wolą, czytaj Pismo Święte – Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów! Śpiewajcie Mu i grajcie Mu, rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda! Szczyćcie się Jego świętym imieniem; niech się weseli serce szukających Pana! Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, szukajcie zawsze Jego oblicza! (PS 105, 1-4). W tym wskazaniu zawarta jest także zachęta do odkrywania znaczenia sakramentów: chrztu, bierzmowania, Eucharystii i pokuty, oraz propozycja kierownictwa duchowego.

- Rozmyślaj o swoim powołaniu z zaufanymi osobami – zwłaszcza ze spowiednikiem, katechetą.

Odkrywaj Boże powołanie! Odkrywaj wielkodusznym sercem gotowym do ofiarowania wszystkiego. Twój projekt życia stanie się realizacją Bożego wezwania, a twoje życie zmieni się w spełnianie odwiecznej myśli Bożej. Tylko na takiej drodze ochronisz siebie, ochronisz własne serce – od smutku sumienia… Czyż nie warto?